گوسفندى كه براي زكات گذاشته بره بياورد ، مال فقير است . ( مسأله 1976 ) اگر موقعى كه زكات را كنار مىگذارد مستحقي حاضر باشد ، بهتر است زكات را به أو بدهد ، مگر كسى را در نظر داشته باشد ، كه دادن زكات به أو از جهتي بهتر باشد . ( مسأله 1977 ) اگر بدون اجازه حاكم شرع با مالي كه براي زكات كنار گذاشته تجارت كند وضرر نمايد ، نبايد چيزى از زكات كم كند ، ولى اگر منفعت كند ، بايد آن را به مستحق بدهد . ( مسأله 1978 ) اگر پيش از آن كه زكات بر أو واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير بدهد ، زكات حساب نمىشود ، وبعد از آن كه زكات بر أو واجب شد ، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد ، وآن فقير هم به فقر خود باقي باشد ، مىتواند چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب كند . ( مسأله 1979 ) فقيرى كه مىداند زكات بر انسان واجب نشده ، اگر چيزى بابت زكات بگيرد وپيش أو تلف شود ضامن است پس موقعى كه زكات بر انسان واجب مىشود ، اگر آن فقير به فقر خود باقي باشد ، مىتواند عوض چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب كند . ( مسأله 1980 ) فقيرى كه نمىداند زكات بر انسان واجب نشده اگر چيزى بابت زكات بگيرد ، وپيش أو تلف شود ، ضامن نيست وانسان نمىتواند عوض آن را بابت زكات حساب كند . ( مسأله 1981 ) مستحب است زكات گاو وگوسفند وشتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد ودر دادن زكات ، خويشان خود را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير آنان وكساني كه أهل سؤال نيستند ، بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگرى بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد . ( مسأله 1982 ) بهتر است زكات را آشكار ، وصدقه مستحبى را مخفى بدهند . ( مسأله 1983 ) اگر در شهر كسى كه مىخواهد زكات بدهد مستحقي